بازار بیتعارف در مقابل نهادهای خجالتی

اگر باب استفاده از اوراق خزانه برای دولت باز شود، آیا دولتیان به بازار اوراق بهادار هم به دید یک منبع استقراض نگریسته، آنقدر از منابعش صرف هزینههای دولت میکنند تا خشک شود، یا خیر؟ هدف این مقاله ارزیابی این نگرانی، رفع آن و معرفی یک نگرانی جدی دیگر است. در شرایط ایدهآل، در بلندمدت هزینههای دولت از محل منابع مالیاتی تامین میشود؛ در کوتاهمدت، دولت نوسانات درآمد مالیاتی را با استقراض از بازار جبران میکند.در ایران دولت بخشی از هزینههای خود را از محل درآمدهای نفتی تامین میکند و بخشی را با استقراض از بانکمرکزی. منابع نفتی سهم نسلهای بعد هم هست، بنابراین دولت هفتم حساب ذخیره ارزی را تاسیس کرد تا بخشی از درآمد نفتی را از دسترس دولت دور کرده، وارد حساب ذخیره ارزی کند. بعدا دولت نهم چنان از ذخایر ارزی هزینه کرد که این حساب و اندوخته صندوق توسعه ملی، هر دو به ته رسیدند. پس از آن دولت دهم به سراغ چاپگرهای بانکمرکزی رفت، تا با استقراض از بانکمرکزی هزینههای خود را تامین کند. حاصل چنان تورمی شد که در سالهای ۹۱ و ۹۲ مشاهده کردیم.